Saat dua orang , yang aku sayang dan aku cintai
Pergi meninggalkanku tanpa sepatah katapun
Kini hidupku
Hancur… hancur…
Tiada harapan lagi
Dan tak sekepingpun tersisa sebuah kebahagian
Mungkinkah, aku dapat hidup tanpa mereka?
Ataukah, aku akan lenyap ditelan oleh dunia?
Aku juga tidak tau
Seiring dengan berjalanya waktu
Semua rasa sakit hatiku
Telah menggeogoti tubuh ini
Aku rindu.. Aku rindu..
Dengan canda, tawa, senyuman,
Dan kasih sayang mu dulu
Yang telah kau berikan untukku
Tapi kenangan-kenangan yang dulu kau beri untukku
Telah lenyap bersama kepergianmu
Sedih ini bercampur pilu
Tangis ini bercampur rindu
Sungguh…
Sungguh malang nasibku ini
Kekasih dan ayah tercinta
Kini tak di sampingku lagi
Inilah kepahitan dalam hidupku
Yang tak dapat kupungkiri….
Ari Sulistiowati, XII Akuntansi, Lamongan, 26 Maret 1994
